Φιλοσοφία
Τα προβλήματα ψυχικής υγείας είναι μέρος της ζωής, μπορούν να συμβούν στον καθένα από εμάς, ανεξάρτητα από το φύλο, την ηλικία ή άλλους κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες. yo
Τα προβλήματα ψυχικής υγείας μπορούν να αντιμετωπιστούν, αρκεί να:
- Αναγνωρίζονται έγκαιρα
- Να παρέχεται η κατάλληλη θεραπεία
- Να υπάρχει υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον
- Το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον να αποδεχτεί το άτομο με ψυχικές δυσκολίες ως άνθρωπο που έχει ανάγκη από συμπαράσταση και βοήθεια.
Ο σύγχρονος τρόπος ψυχιατρικής περίθαλψης, δίνει έμφαση στην αντιμετώπιση της ψυχικής ασθένειας μέσα στην κοινότητα, μέσα στο γενικό σύστημα υγείας, ισότιμα με τις σωματικές ασθένειες. Σήμερα υπάρχουν στη διάθεσή μας πολλές θεραπευτικές μέθοδοι καθώς και καλύτερες και πιο κατάλληλες συνθήκες για να τις παρέχουμε. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην πρόληψη των διαφόρων ψυχολογικών προβλημάτων μέσα από ειδικά προγράμματα ενημέρωσης και πρώιμης παρέμβασης στην κοινότητα.
– Η Κοινοτική Ψυχιατρική είναι μια μέθοδος και το εργαλείο για την ανάδειξη της σημασίας των κοινωνικών αντιθέσεων και αντιφάσεων στη γένεση της ψυχοπαθολογίας.
– Η Κοινοτική Ψυχιατρική θεωρεί ότι οι ψυχικές αρρώστιες είναι σαν τις άλλες αρρώστιες.
– Η Κοινοτική Ψυχιατρική αποσκοπεί στη μείωση της σημασίας του διχοτόμου διαχωρισμού των εννοιών «φυσιολογικότητα – μη φυσιολογικότητα», αφού βασική της θέση είναι το διαλεκτικό δίπολο:
Αρρώστια <—-> Υγεία
με μεσοδιαστήματα εσωτερικής και εξωτερικής ισορροπίας ή ανισορροπίας, θλίψης και ευτυχίας, πόνου και χαράς. Είναι προφανές ότι η αναζήτηση της απόλυτης ψυχικής υγείας είναι μια ουτοπία.
– Η Κοινοτική Ψυχιατρική θεραπευτική προσέγγιση έχει ως στόχο το άτομο μέσα στην κοινότητα, διαμέσου της κοινότητας ως σύνολο των στάσεών του (διαπροσωπικών, συγγενικών, οικονομικών ή κοινωνικών).
– Η ανθρώπινη συμπεριφορά δεν μπορεί να γίνει κατανοητή όταν θεωρείται αποξενωμένη από την κοινότητα, το φυσικό και κοινωνικό πολιτιστικό περιβάλλον στο οποίο αναπτύσσεται.
– Το κοινωνικό και το φυσικό περιβάλλον πρέπει να μελετώνται από κοινού ως προς την επίδρασή τους στη ανθρώπινη συμπεριφορά.
– Ο θεραπευτής (ψυχίατρος, ψυχολόγος, κοινωνικός λειτουργός) έχει ένα διπλό ρόλο, εκπροσωπεί τον άρρωστο του και ταυτόχρονα την κοινότητα στην οποία είναι μέλος.
Η κοινότητα έχει παρεμβατικούς και ρυθμιστικούς μηχανισμούς της ανθρώπινης συμπεριφοράς.